Het Carapax Centrum heeft tot dusver 37000 schildpadden gered uit heel Europa waarvan een groot deel uit Belgie, Nederland en Engeland
Vanuit Nederland werden deze dieren ons gestuurd door, de 1ste jaren Stichting AAP, naderhand via Stichting Schildpad... In 2003 en 2005 werden wij brutaal bedreigd door deze Comunità Montana en de komst van gewezen Belgische Minster van Milieu Bruno Tobback in januari 2005 bracht tijdelijk soelaas.In 2007 heeft men ons opnieuw grof aangevallen en probeerde men ons zelfs strafrechtelijk te vervolgen wegens vermeende illegale invoer en houden van gevaarlijke en-of beschermde schildpadden afkomstig n.b. van de italiaanse overheid zelf en van opvangcentra in Nederland.
Huidige situatie:Nu loopt die zaak van 2007 voort; komt daar nog bij dat in afwachting van een conclusie van het al dan niet wettelijk gebruik door Carapax van de overheidsgronden, (1ste rechtzitting januari 2010) heeft de Comunita Montana van de rechtbank van Grosseto een voorlopig bewarend gerechtelijk beslag bekomen voor naakte grond en de gebouwen. Ze eigenen zich echter het recht toe om dit beslag uit te breiden tot heel het centrum, inclusief de dieren en de stukturen welke wij in deze 20 jaar, met de hulp van ongeveer 1000 vrijwilliges hebben opgebouwd.
De bedoeling is onze Belgische Stichting op 5 mei buiten te zetten en aldus alles in te pikken en allicht te misbruiken bij de volgende verkiezingen op 6 juni 2009.
In opdracht van de Belgische Minister Karel de Gucht volgt de Belgische Ambassadeur te Rome, Dhr. Jan De Bock, deze Carapax zaak sedert 2007. Hij heeft al verschillende keren proberen te bemiddelen bij de Minister President Martini van Toskane, echter zonder resultaat.Ook heeft hij een ontmoeting gevraagd aan de Italiaanse Minister voor Milieu, Mevr. Prestigiacomo. Zij is van de zaak op de hoogte maar is tot dusver niet tussengekomen. Ook werd de Europese Comissie op de hoogte gesteld : met name Dhr. Patrick Murphy en Jose Capitao van de directie milieu, Dhr. Gael de Rottelier Direktie Milieu afdeling cites en tenslotte Dhr. Stavros Dimas, EU Milieu Commisaris ; tot op heden zonder gevolg. Op 6 februari hadden wij een gesprek met de kabinetten van de Belgische Ministers Onkelincks en Paul Magnette over deze zaak met de vraag voor een bilaterale Belgische plus Italiaanse CITES erkenning van het Carapax centrum volgens Europese normen en richtlijnen en de laatste officiele aanbeveling van de Comissie van 13 juni 2007. Immers indien Carapax zuiver een Cites centrum wordt op Europees niveau is bijgevolg noch het Toskaans Gewest nocht de Comunità Montana bevoegd. In ieder geval moet het Carapax centrum opgekocht worden en daarvoor is bijna 1miljoen euro nodig. Voor een centrum van deze grootte (12 + 23 ha) met 3 gebouwen, met een globale waarde die 3 keer zo hoog ligt,lijkt ons dit geen groot probleem te zijn. Vooral indien u weet dat gewezen Belgische Minster Tobback ervoor gewonnen was. De Europese Commissie, met name Patrick Murphy, suggereerde ons regionaal tot een politiek vergelijk te komen, wat de Belgische Ambassadeur tevergeefs geprobeerd heeft, en bij de EU een LIFE project, bij de afdeling geleid door Dhr. Philip Owen, in te dienen. Wij hebben een internationaal project uitgewerkt en ingediend met een deel voor de herpetofauna in Vlaanderen en een deel in Toskane. De EU Comissie keurde het echter af omdat een balans van 2005 van RANA te oud bevonden werd. Men wenste de balans van 2007 die we toen echer niet konden indienen omdat deze in 2007 in opdracht van de intercomunale Comunità Montana in beslag genomen was (en nog steeds niet teruggegeven). We hebben onze uiterste best gedaan om de balans 2008 tijdig rond te krijgen; onze voorzitter heeft het uitgelegd aan Dhr. Owen maar deze weigert er rekening mee te houden ondanks aandrang van Mevr. Els Martens, Vlaams Gewest, dienst Natuur en Bos, de Ambassadeur Jan de Bock (gewezen Belgische Ambassadeur bij de EU) en Dhr. Detheux, attaché buitenlandse zaken, kabinet Minister Paul Magnette.
Wat moet er nu gebeuren ?
Een direkte onmiddellijke politieke interventie vanuit Europa, Belgie en Nederland naar de regering Berlusconi en diens Milieuminister Prestigiacomo en naar het Toskaans Gewest, in casu Dhr. Martini Minister President en Mevrouw Anna Rita Bramerini Gewestelijk Milieuminister.
Om deze waanzin te stoppen en de vernietiging van Carapax in extremis te vermijden
Om de terreinen onmiddellijk aan te doen kopen, hetzij door onze belgische vzw
ZONIET LIGGEN WE OP 5 MEI BUITEN. Verliezen 7 mensen hun job.
Gaat 20 jaar wetenschappelijke know how verloren en gaat de grootste wetenschappelijke kollektie van levende schildpadden, meer bepaald 13.336 dieren en een kolonie van 100 ooievaars een dramatisch einde kennen.
